او را می بینم،

او را می شناسم

روحِ نیمه اش در انتظار نیمِ دیگر خود درد می کشد!

-----------------------------------------------------

این شعر چقدر مرا یاد تو می اندازد! تو را می شناسم...

ته دلم چیزی به شیطنت می خندید:

"چه خوب که هیچ سرپناهی این حوالی نیست!"

"چه خوب که همه رفته اند!"

پا تند کردم. تندتر، تندتر می بارید.

پشت سرم خوشه های نارس گندم  و کرت های سبزی قاطی باران شده بودند.

آه اگر این کفشهای خیس و گل آلود نبودند... من هم ...

آیا ما تکامل تدریجی یک اشتباه هستیم؟

(وضعیت آخر)

دیدم درخت هست

وقتی

درخت هست

پیداست که باید بود!

  (هشت کتاب)

چشم می گردانم روی ردیف سبزه ها و ماهی قرمز ها.

یک ماهی قرمز و سیاه متوسط توی یک تنگ کوچولو هست؛ تنگ آنقدر برایش کوچک هست که هیچ نمی تواند تکان بخورد. صاف آن تو مانده و کمی دمش را تکان می دهد...